لیوان ظرفی است غالباً استوانه‌ای که بزرگتر از استکان یا فنجان است و برای نوشیدن مایعات به‌کار می‌رود. لیوان ممکن است شیشه‌ای،کاغذی،پلاستیکی یا از جنس دیگر باشد.

لیوان‌ها اشکال مختلف دارند و بیشتر به صورت چندین لیوان یک‌شکل با هم (دست، سِت) فروخته می‌شوند. لیوان آب معمولاً با لیوان چای تفاوت‌هایی دارد. شیارها و شکل‌های روی لیوان معمولاً برای لیز نخوردن از دست و گیرایی بهتر ایجاد می‌شوند. لیوان‌های مشروب‌خوری را گیلاس می‌نامند.

در لغتنامه دهخدا در مورد لیوان آمده‌است: از کلمه ٔ «لوان گودوش» یعنی گاودوش لوان (لوان اسم دهکده‌ای از آذربایجان که در آنجا سفال نیک پزند) گرفته شده‌است. گیلاس. آب‌وند. آبخوری. کوزه ٔ نازک. آبخوری که در لیوان آذربایجان سازند و امروز تعمیم یافته و بر مطلق ظرف آبخوری که از سفال یا چینی یا بلور یا فلز سازند اطلاق می‌گردد.

جستارهای وابسته

• استکان

منابع

• لغت‌نامه‌های معین و دهخدا.